Osmanlı’yı Çok Seviyorum (Sonradan Müslüman Olanlar Serisi)

İnsanoğlu bir şeye inanma, inandığı şeye sığınma ve ondan bir şeyler isteme fıtratı üzerinedir. Bu ihtiyaçların batıl şeylerle karşılanmaya çalışılmasıyla ve dinin dünya hayatında kendisine engel teşkil edeceğini düşünen fikirlerin yönetimiyle fıtrat, değişime uğramaya başlamıştır. Yine de hala ümmet coğrafyasında içindeki bir kıvılcımla fıtratını ortaya çıkaran ve Allah’ın inayetiyle bu kıvılcımın peşinden koşup İslam’ı bulan kardeşlerimiz var. Bu kardeşlerimizden biriyse Abdullah Vasily.

Abdullah’ın hikayesinde İslam kendisini Rusya’da gösteriyor. On beşinde; düşünerek, akıl yoluyla İslam’ı bulan bir genç Abdullah.

“Eğer aklınızı kullanabiliyorsanız, O, doğunun da, batının da ve bunlar arasında olan her şeyin de Rabbidir.” (Şuara Suresi / 28. Ayet Meali)

Bunlar bana yetmiyordu

Müslüman olmadan önceki ismiyle Vasily, 1978’de Rusya’da ateist bir ailede dünyaya geliyor. Yetiştiği çevre, din ve inanç meselelerinden uzaktır. 15 yaşına gelince ilk defa çevresinde hiç sorulmayan sorular takılır aklına.

Abdullah bu dönemi şöyle anlatıyor:

“15-16 yaşıma kadar Allah’ı hiç düşünmedim. ‘Hayatın anlamı nedir? Bana sunulan bu hayat, bu şey nedir?’ diye sormaya başladım. İlk başlarda inandığım dine Mon-ateizm ismini verdim. Kendi inancımı geliştirmiştim.”

Abdullah Vasily’nin içine manevi bir açlık düşmüştü ona iyi gelecek tek şey İslam’dı. Arayışa devam etti Abdullah.

“Hristiyanlık manevi ihtiyaçlarımı karşılamıyordu. İnsanın yaradılıştan olsa gerek manevi ihtiyaçları vardır ve bu ihtiyaç müzikle, sporla benzeri sosyal faaliyetlerle doldurulmaya çalışılıyor. Bunlar bana yetmiyordu. Hristiyanlığı manevi ve ahlaki açıdan yetersiz buluyordum.”

Kendime bir din oluşturmuştum

18 yaşına kadar kendi geliştirdiği Mon-ateizm inancıyla hayatını sürdüren Abdullah Vasily, 20 yaşında Müslüman arkadaşlar ediniyor ve İslam ile tanışıyor.

“On sekiz yaşıma kadar kendime bir din oluşturdum. Hatta buna isim de verdim, Mon-ateizm. Yaratıcının yaratılanlara benzemediğine inanıyordum. Ortodoksların kutsal üçlemesi olan kurtarıcı gibi dogmaları benimsemiyor, Hristiyanlığı kabul etmiyordum. Üniversiteye başlayıp Hukuk Fakültesine gidince Müslüman öğrencilerle arkadaş oldum. Onlardan İslam’ı dinledikçe benim Mon-ateizm dinimi kapsadığını fark ettim. Farkında olmadan akıl yoluyla İslam’ı bulmuş ve kabul etmiştim. Arkadaşlarımı dinledikten sonra iki hafta geçmeden iki şahidin  önünde kelime-i şehadet getirip Müslüman oldum. Hayatıma yeni bir inançla, imanla devam edecektim. Bu harika bir şeydi, ne söyleyebilirim ki. Çok mutluydum.”

Irklarına olan sevgileri ümmet kardeşliğini bastırmıştı

Yeni Müslüman olan Abdullah için yeni bir açlık hasıl olmuştu. Dindaşlarını tanımak ve dini hakkında daha çok bilgi sahibi olmak istiyordu. Kendisine Müslüman arkadaşlar ararken bir şey fark etmişti.

“Benim gibi İslam’ı seçen insanlarla tanışmayı çok istiyordum. Bu nedenle Rus, Ermeni, Gürcü, Koreli Müslümanlarla iletişime geçmeye başladım. Rusya’daki ümmetin problemlerinden Kafkasya sorunlarına kadar tüm anlaşmazlıklar, problemler hakkında bilgi edinmeye çalıştım. Dünyada olup bitenleri takip ettim. Fark ettim ki insanlar bir inancı kabul ettiklerinde eski dinlerinden vazgeçmiyorlardı ya da benzer inançları da kabul ediyorlardı ve toplumlar Müslüman olmalarına rağmen ırkdaşlarıyla bir arada olmak istiyorlardı. Irklarına olan sevgileri, ümmet kardeşliğini bastırmıştı.”

Osmanlı’yı çok seviyorum

Aslında Abdullah, içinde bulunup fark etmediğimiz ümmet kardeşliği nimetinin ne kadar kıymetli olduğunu göstermiş oluyor bize. Sadece ümmet kardeşliğini değil tarihimizin ecdadımızın kıymetini ve de özellikle Türkiye’de yaşayan Müslümanlardan beklenenleri dünya ümmetinin bize bakış açısını da şu sözleriyle dile getiriyor.

“İslam’ın en büyük devleti olan Osmanlı’yı  çok seviyorum. Türk halkının yöneticilerine de İslam’a hakkıyla hizmet etmiş Türk toplumuna karşı da olumlu duygularımı dile getirmek istiyorum. Osmanlı’dan yadigâr Türkiye için artık uyanış vaktidir. Temsil ettiğim cemaat ve kendi adıma Türkiye’deki yavaş ama emin adımlarla hedefine doğru giden diriliş sürecine gönülden destek verdiğimi söylemek istiyorum. Bana vatanımı bıraktıracak bir şey olsun istemem ama Rusya’yı terk etmek zorunda kalırsam benim için Türkiye’den başka bir seçeneğin olmadığını biliyorum. Biz de tüm dünya Müslümanları gibi Türkiye’ye bakıp, onu takip edip,  İslam’ın bu ülkeden tekrar yükselmesi için dua ediyoruz.”

Diğer Güzel Haberler

Amerika’nın Massachuessetts eyaletinde düzenlenen “Camimiz Bugün De Açık” etkinliği çerçevesinde 18 cami kapılarını misafirlere açıyor. Etkinliğin amacını özet geçecek olursak farklı inanıştaki insanlara İslam’ı tanıtmak. Etkinliğin içeriğinin ve farklı ülkelerdeki benzer versiyonlarının da yer aldığı haberimizi Okumak İçin Tıklayın

Aile, toplumu oluşturan en küçük yapı taşıdır. Elbette sağlam bir toplum için sağlam aileler oluşturmalıyız. Biz bunun İslam’ın uygun gördüğü bir aile yapısıyla tesis edileceğini düşünen insanlarız. Benzer bir düşünceyle Almanya’da “Müslüman Aile Eğitim Merkezi” kuran Asiye Türkan Hanımefendiyle bu konu ve bu konudaki çalışmaları hakkında konuştuk. Detayları haberimizde. Okumak İçin Tıklayın

Kamerun’un Maroua şehrinde göbek bağı bile düşmeden çöpe atılan bir bebek. Henüz bir adı bile olmayan bir yetim. Şehirdeki tek Müslüman yetimhanesi olan Cemile Anne Yetimhanesi’ne yerleştirilmek daha sonra Beşir olarak isimlendirilecek olan yetimin başına gelen en güzel şey olsa gerek. Neden mi? Nedeni haberimizde. Okumak İçin Tıklayın

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz