Papua Yeni Gine’ye Uzanan Bir Dava Yolculuğu

465

“Allah’a hamd ile başlar ve yalnız O’ndan yardım dilerim. Kendimizin ve davranışlarımızın getireceği şerden Allah’a sığınırız. Allah’ın yol gösterdiği kimseyi, kimse yoldan çıkaramaz. Ve Allah’ın yoldan çıkardığı kimseyi, kimse doğru yola iletemez. Ben şehadet ederim ki ibadete layık olan yalnızca Allah’tır. Ve Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem O’nun kulu ve elçisidir.”

Bu sözler belki de pek çoğumuzu hikayesiyle etkileyen Abdurraheem Green’e ait. Yine de bazılarımızın aklında oluşabilecek kimden bahsediyoruz sorusuna cevaben kendisini kısaca tanıyalım.

Aslen İngiliz olan Abdurraheem Green 1962 yılında babasının işi dolayısıyla Afrika kıtasının orta doğusunda yer alan Tanzanya’da dünyaya gelir. Dindar bir Katolik olan annesinin etkisiyle küçük yaşlardan itibaren dini eğitimin yoğun olduğu okullara gönderilir. 11 yaşındayken babasının görev yeri bu kez Kahire olarak değiştirilir. Bu tarihten sonra, kışlarını eğitim için İngiltere’de, yazlarını tatil için Mısır’da geçirmeye başlar. Hayatın amacını, var oluş gayesini bulmaya çalıştığı 20’li yaşlarında bir Mısırlıyla girdiği tartışma Katolizm hakkında şüphe duymasına, kendi içinde birtakım içsel sorgulamalara sebebiyet verir. Yaklaşık beş yıla yakın bir arayış sonunda İslam’la tanışır ve Müslüman olur. Şimdilerde Green, yürüttüğü Dawah projesi ile tanınmaktadır. Aynı zamanda Peace TV’de sunucudur ve İERA’nın (The Islamic Education & Research Academy) başkanlığını yürütmektedir.

Bu yazımız Abdurraheem Green’in Papua Yeni Gine’ye yapmış olduğu bir tebliğ yolculuğu üzerine olacak. Sözlerine şöyle başlıyor Green:

“Bir kasabayı ziyaret etmek için yüzünüzü belirli renkler ve simgelerle boyamak zorunda olduğunuzu düşünün. Bu başlangıçta sizlere çok tuhaf gelebilir. Ama dünyanın diğer kısmında yer alan Papua Yeni Gine’de bir kabileyi ziyaret etmeniz halinde bu tuhaflık mükemmel derecede normal kabul edilir.”

Oldukça gizemli ve bilinmez olan bu ülkede, küçük bir köye buyur edildiklerinde kabile şeflerinin izniyle Hak din olan İslam’ın temel esaslarını anlatmaya başlarlar. Allah’tan başka ilah olmadığını ve O’nun eşsiz ve benzersiz olduğundan bahsederler. Vermek istedikleri mesajı ilettikten sonra her zaman yaptıkları gibi “Kim bu güzel İslam dinini kabul etmeye hazır” sorusunu yöneltirler. Green, aldıkları ilk tepkiyi şu şekilde ifade ediyor:

“Beklenilenin aksine yükselen eller yerine etrafta bomba pimi çekilmişçesine bir sessizlik hakimdi. Hiç kimse şehadet için ellerini kaldırmadı. Yüzlerde düş kırıklıkları ve bakışlarda memnuniyetsizlik öyle aşikardı ki, bu köye fazla gelmiştik.”

Tam bu noktada şöyle bir not düşelim. Yeni Gine 1975 yılında Avusturalya’dan bağımsızlığını kazanmış ve halkın çoğunluğu Hristiyan inancına veya diğer yerel inanışlara sahip bir ülke konumundadır.

Farklı Bir Hidayet Yolculuğu

Sonrasında Green onlara daha farklı bir üslupla yaklaşır. Biz Müslümanların Hz. İsa’nın peygamberliğini kabul ettiğimizden, Kur’an’da birçok yerde Hz. İsa’dan bahsedildiğinden, yine Hz. Meryem’in adıyla adlandırılmış müstakil bir sure olduğundan bahseder. Onların yanılgılarını bulup yardımcı olmaya, sorularını cevaplamaya devam ederler. İslam ile Hristiyanlığın benzerliğini anlatırlar. Adım adım namazın nasıl kılınacağını da gösterirler.

Artık ellerinden, dillerinden gelen her şeyi yaptıklarını düşünen Green ve arkadaşları daha fazla vakit kaybetmek istemez, yola çıkmak için hazırlıklara başlarlar. Tam köyden ayrılmak üzeredirler ki hiç beklemedikleri bir şey olur. İnsanlar birden arabalarını çevrelemeye başlar. Onlardan kendileri için şehadet getirmelerini rica ederler. Böylece daha önce İslam’ı hiç duymamış bu insanlar doğruyu kabul ederler. Green son olarak şunları kaydeder:

“Papua Yeni Gine’de küçük bir Müslüman grup var. Yarın binlerce olacak, inşallah. Ama bu zaten hep böyle başlıyor. Asıl soru şu; Biz bu ödülden pay alacak mıyız? Elbette, eğer gördüklerimizden hoşnutsak, bu ödülden pay almak istersek, tabii ki alabiliriz. Yalnızca bir günde içtiğiniz bir fincan kahve fiyatından daha az bağışla sizler de Dawah’a destek olabilirsiniz.”

Diğer Güzel Haberler

Endonezyalı Maria Marghani Mohammed, 2017 yılının en yaşlı hacıları arasında! Kendisi 104 yaşında olan teyzemiz, Kral Abdulaziz Uluslararası Havaalanı’nda özellikle Kültür Bakanı Abdulhaliq al-Zahrani tarafından memnuniyetle karşılandı. Okumak İçin Tıklayın

Hikayesi, çaba ve gayretiyle Müslüman olan ve olmayan birçok kişiye ilham oldu. Öyle ki ateist bir yazar bile “Senin hikayeni okuduktan sonra umuyorum ki Tanrı vardır ve seni ödüllendirir.” demekten kendini alamadı. Okumak İçin Tıklayın

Rabbimize daha yakın bir kul olmak elbette hepimizin isteğidir. Bu konuyla dertlenen 2 tıp
öğrencisi ‘Tasbeeh’ adlı bir zikirmatik uygulaması geliştirdi. Tamamen Allah rızası için
hazırlanan bu uygulamada hiçbir reklam bulunmuyor. Ayrıca görsel efektlerin bulunduğu bu
zikirmatikte, teşvik edici birçok basamak bulunuyor. Okumak İçin Tıklayın

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz